جغرافیای تاریخی خلیج فارس
خلیج فارس به واسطهی اهمیت مهم جغرافیایی، تجاری، اقتصادی و نظامی خود یکی از کانونهای اصلی تبادل فرهنگی در مشرق زمین محسوب میشود. کهنترین نامی که از خلیج فارس وجود دارد "نارمرتو" (به معنی رود تلخ ) است که در کتیبههای آشوری برجای مانده است. در کتیبهای که از داریوش اول پادشاه هخامنشی در تنگه سوئز در مصر برجای مانده، عبارت "درایه تیه هچا پارسا آئیتی" یعنی دریایی که از سرزمین پارس میرود یعنی همان خلیج فارس نام برده شده است. در دورهی ساسانیان این دریای کهن را دریای پارس میگفتند. در بسیاری از منابع دسته اول و قابل استناد یونانی و رومی نام خلیج فارس برده شده است. فلاویس آریانوس ( قرن دوم میلادی) در اثر خود به نام شرح سفرهای جنگی اسکندر خلیج فارس را "پرسیکون کاای تاس" نوشته است که ترجمه آن خلیج فارس است. استرابن جغرافیدان نامی یونانی (قرن یکم میلادی) از خلیج فارس با همین عنوان یاد کرده است. بطلیموس جغرافیدان بزرگ قرن دوم میلادی در اثر جغرافیایی بزرگ خود خلیج فارس را با عنوان "پرسیکوس سینوس" یاد کرده است. همچنین مورخ مشهور رومی قرن اول میلادی "کوین توس کورسیوس روفوس" خلیج فارس را به زبان لاتینی "آکواریوم پرسیکو" یعنی آبگیر فارس خوانده است. سپس اصطلاح "سینوس پرسیکوس" در بسیاری از زبانهای زندهی دنیا ترجمه گردید و همهی ملتهای جهان این دریای ایرانی را به زبان خود، خلیج فارس میخوانند. در منابع جغرافیایی و تاریخی اسلامی، مورخان و جغرافیدانان بزرگ جهان اسلام خلیج فارس را با نامهای "بحر فارسی" یا "البحر فارسی" یا "الخلیج الفارس" یا "خلیج فارس" یاد کردهاند.
سلام به وبلاگ ما خوش آمدید . ما دانشجویان ورودی ۸۳ رشته زمین شناسی دانشگاه آشتیان هستیم .هدف از طراحی این وبلاگ طرح مسائل علمی و مقالات دانشجویی و گسترش دوستی ها در دنیایی جدید است . در این وبلاگ کسی به دیگری توهین نمیکند و همه با نام خود مطلب می نویسند.