تبليغاتX
 ورودی های 83رشته زمین شناسی آشتیان
 

جشن های ایرانیان و نامگذاری ماهها

ايرانيان براى هر پديده سودمندى جشن (يعنى نيايش همگانى) برگزار مى كرده اند. از اين پديده ها مى توان رويدادهاى طبيعى را نام برد. زمين در گذر خود به گرد خورشيد از مدارى بيضى شكل مى گذرد. هرگاه خورشيد در هر يك از دو مركز اين بيضى باشد (زمين در دو سر قطر بزرگ جاى داشته باشد)، درازاى روز و شب برابر مى شوند كه نقطه هاى اعتدال بهاره و پاييزه ناميده شده اند. با گذر از نقطه اعتدال و رسيدن زمين به دو سر قطر كوچك بيضى طول روز يا شب كم كم به بلندترين اندازه خود مى رسد كه به ترتيب نقطه هاى انقلاب تابستانه و زمستانه نام دارند. از سوى ديگر همزمان با گردش زمين زاويه تابش خورشيد به بخش هاى گوناگون زمين نيز دگرگون شده، گرماى آنجا را كم يا زياد مى كند. بدين گونه سال خورشيدى، فصل ، ماه و ديگر پديده هاى مربوط به گاه شمارى پديد مى آيد. در دو نقطه اعتدال بهاره و پاييزه همچنين در نقطه هاى انقلاب تابستانه و زمستانه به ترتيب جشن هاى نوروز، مهرگان، تيرگان و ديگان (يلدا) برگزار مى شده است.
در گاه شمار ايرانى سال دوازده ماه سى  روزه دارد كه هر روز را به نامى مى خوانده اند. هر روز كه نام آن با نام ماه يكى مى شده، آن روز را جشن  مى گرفته اند. آيين برگزارى اين جشن ها نيز با نام آن هماهنگ بوده است. در همه اين جشن ها نخست با نيايش همگانى از خداوند سپاسگزارى  كرده، پيمان مى بسته اند كه به خشنودى اهورامزدا براى نو كردن جهان همه كردارشان را بنابر هنجار هستى انجام دهند و خرد خود را با منش نيك همگام سازند. سپس به شادى برخاسته، داد و دهش (هديه دادن و پذيرايى) مى كرده اند.
يكى از بزرگترين جشن هاى ايرانى نوروز است. در باور ايرانيان جهان در شش مرحله آفريده شده است...

برای دریافت سالنمای سال ۸۷ ایرانی همراه با راهنمای زمان جشن های ملی ایران باستان اینجا کلیک کنید.

حتما ادامه مطلب را ملاحظه فرمائید.


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط حسام نیک فال در سه شنبه ششم فروردین 1387 ساعت 2:38 موضوع | لینک ثابت

سیاره ای جدید

منجمان سياره ای را در خارج از منظومه شمسی کشف کرده اند که بيش از هر سياره خارجی ديگری که تا به امروز کشف شده به زمين شباهت دارد. جرم اين سياره تنها هفت برابر زمين است و در اطراف ستاره ای بسيار شبيه به خورشيد می گردد.

تاکنون در حدود 150 سياره در اطراف ساير ستارگان کشف شده که جملگی بزرگتر از اورانوس هستند، سياره ای که جرم آن 15 برابر زمين است.

اين جرم آسمانی ممکن است نخستين سياره خاکی باشد که در اطراف ستاره ای مشابه خورشيد کشف می شود.

اين "ابرزمين" در اطراف ستاره ای در فاصله 15 سال نوری در جهت برج دلو (Aquarius) می گردد.

اين ستاره همچنين دارای دو سياره ديگر در ابعاد مشتری است.

سياره تازه هر دو روز يک بار حول ستاره مرکزی می گردد و چنان به سطح ستاره نزديک است که درجه حرارت آن احتمالا به 200 تا 400 درجه سانتيگراد می رسد بنابراين برای پيدايش حيات از نوعی که ما می شناسيم بيش از حد داغ است.

اين سياره با استفاده از تکنيک معروف به "تکانه" کشف شد: قوه جاذبه سياره باعث تکانه های بسيار خفيفی در ستاره مادر می شود. اين تکانه ها در طيف نوری ساطع شده از ستاره قابل شناسايی است.

ماهيت اين طيف های نوری می تواند جزئياتی مانند جرم و زمان سير مداری سياره را فاش کند.

استيو ووت، استاد نجوم و اخترفيزيک در دانشگاه کاليفرنيا در سانتا کروز که از اعضای تيم تحقيق است گفت: "ما بی وقفه در حال شکستن مرزها و کشف سيارات تازه هستيم و به کشف سيارات شبيه به زمين نزديک و نزديکتر می شويم."

هرچند تيم کاشفان هيچ گونه شاهد مستقيمی داير بر خاکی بودن اين سياره در دست ندارد، اما جرم کم و در نتيجه قوه جاذبه نسبتا ضعيف آن باعث می شود دانشمندان گمان کنند نتواند مانند سيارات عظيم گازی چون مشتری، گاز را در اطراف خود نگاه دارد.

تاکنون کشف سه سياره ظاهرا خاکی ديگر گزارش شده است اما آنها در اطراف تپ اخترها (پالسار) که لاشه ستارگان منفجر شده هستند می گردند.

جفری مارسی، استاد نجوم در دانشگاه کاليفرنيا در برکلی، گفت: "اين سياره به پرسشی کهن پاسخ می دهد."

"بيش از دو هزار سال قبل، ارسطو و اپيکوروس، درباره وجود يا عدم وجود سيارات شبيه به زمين مجادله کردند. اکنون برای نخستين بار، ما شاهدی داير بر وجود سياره ای خاکی در اطراف يک ستاره معمولی پيدا کرده ايم."

پروفسور مارسی، دکتر ووت، دکتر پل باتلر از موسسه کارنگی واشنگتن و ساير اعضای تيم تحقيق اين مطالعه را به کمک رصدخانه کک (Keck) در هاوايی انجام دادند.

آنها مقاله علمی خود را تسليم نشريه "استروفيزيکال" کرده اند.


 

نوشته شده توسط حسام نیک فال در پنجشنبه نهم اسفند 1386 ساعت 1:36 موضوع | لینک ثابت

 

سوراخ لايه اوزون

لايه اوزون در قسمت شمالي زمين در سال 1980 بين 15تا20 درصد كاهش پيدا كرده است. براي رفع اين مشكل جمعي ازبهترين متخصصان زمين شناسي هر سال براي تحقيق وجستجو دور يكديگر جمع مي شوند .در سال 1992 پروكتيل مونترئال درباره’ لايه اوزون مطالعه و تحقيقي داشت كه فهميد بزرگ شدن سوراخ لايه اوزون بستگي به آلودگي هوا و توليد مواد سمّي دارد.در همان سال سازمان ملل متحد و حفاظت از محيط زيست برنامه اي را طرّاحي كرد كه اين برنامه جهت محافظت و حمايت از محيط زيست و مخصوصا لايه اوزون به نام برنامهUNEPطراحي كرد كه اين برنامه جهت جلوگيري از توليد مواد سمّي و مواد شيميايي آلوده كننده،است.مولكولهاي اكسيژن(O2) به اكسيژن اتميك (O) تبديل مي -شوند .اكسيژن اتميك به سرعت با مو لكولهاي بيشتري تركيب شده و به شكل اوزون مي شود .ان پوشش حرارتي كه در سطح بالا رشد كرده و سلامتي لايه اوزون را به خطر انداخته است و اين مورد باعث شده است كه اگر استراتوسفر نباشد ما نتوانيم بدون آن زنده بمانيم . بالاي استراتوسفر مقداري از آلودگي مضّر اشعه مادون بنفش را و همچنين تشعشعاتي از خورشيد (امواج بين 320 تا 240) را كه باعث مي شود لايه اوزون آسيب ببيند و همچنين جان گياهان به خطر بيفتد را جذب ميكند.اشعه مادون بنفش با تابيدن نور مولكولهاي اوزون را ميشكافد ولي اوزون مي تواند تغيير شكل بدهد و عكس العمل زير ازآن حاصل ميشود:

O+ O2 :مادون قرمز +O3

O2+O:O3


ادامه مطلب

 

نوشته شده توسط حسام نیک فال در پنجشنبه نهم اسفند 1386 ساعت 1:29 موضوع | لینک ثابت

This page is hosted by XM.COM - Free Web Hosting